ความเดิมตอนที่แล้ว
นายอยู่ที่ไหน เอ็ด
อะไรเอ่ยสีเขียวและแดงหมุนวนไปมา
ง่ายจะตาย ม้าลายโดนยิง
สมองอันปราดเปรื่องของคุณได้รับความเสียหาย เหมือนกับร่างกายส่วนอื่นๆ
นายไม่ฉลาดอีกแล้ว
เราต้องใช้ทั้งกองทัพเพื่อจัดการกับเพนกวิน ทำให้ฉันคิดถึงฟัลโคน
คุณมาตามหามาเฟีย
และนั่นคือสิ่งที่คุณเจอ ฉันเป็นทายาทฟัลโคน
ผมต้องรู้ว่าคุณจะทำอะไรต่อไป
คุณต้องการเมืองนี้คืนจากเพนกวิน ฉันจะให้มันกับคุณ
คิดว่าฉันจะไม่รู้จริงๆ เหรอ
พวกนายสองคนซุบซิบกันเหมือนเด็กมาเป็นเดือน
เธอไม่คู่ควรกับทาบิธาตั้งแต่...
ใช่ ฉันฆ่าเขา ฉันขอโทษ
มีตำนานที่เกิดขึ้นช่วงเดียวกับมีดเล่มนี้
ชายคนที่ฆ่าปู่ เขาจะได้สิ่งนี้ไปไม่ได้
ฉันสัญญา
นั่นคือราส อัล กูล
มีดนั่นเป็นกุญแจสู่ทุกสิ่งทุกอย่าง
ส่งมีดมาให้ผม แล้วผมจะปล่อยตัวเด็ก
- บรูซ ส่งมีดมาให้ฉัน - ผมทำไม่ได้
- ตกลงหมอนี่เป็นใคร - เขาเป็นพวกมาเฟีย
ชื่อกิลเซียน หรือโกลด์นี่แหละ
โดนยิงเข้าที่หัว โคม่ามาหกเดือนแล้ว
พวกผู้บริหารโรงพยาบาล อยากได้เตียงว่างเพิ่มสินะ
ใช่ เห็นบอกว่าให้พาเขา "ไปเที่ยว"
[บ่อทิ้งศพ]
ไปที่ชอบๆ นะ บุทช์ กิลเซียน หรือไซรัส โกลด์
จะเป็นใครก็ช่างเถอะ
[อินเดียน ฮิลล์]
นี่ ฮาร์วี่ย์
มีใครติดต่อนาย เรื่องราส อัล กูลบ้างรึยัง
- ยัง - เพิ่งได้ข่าวจากเสมียนผู้พิพากษาแบมแบม
- การไต่สวนของเขาเพิ่งหลุดจากศาล - แล้วไงต่อ
และฉันอยากให้แน่ใจว่า การที่เขาเป็นรัฐมนตรีต่างถิ่น
จะไม่ทำให้เขารอดคดีนี้ไป
- เขาฆ่าเด็กนั่น - นั่นอยู่เหนืออำนาจของฉัน เพื่อน
ฉันแค่มีหน้าที่จับคนร้ายเฉยๆ
งั้นเหรอ
นี่เป็นหมายปล่อยตัว
ของพวกที่ฉันจับมา
ให้ฉันเดานะ ทุกคนมีใบอนุญาตจากเพนกวินใช่มั้ย
จิม ฉันเองก็ลำบากใจ
พวกของเพนกวินคนไหนที่มีใบอนุญาต อธิบดีสั่งให้ฉันปล่อยตัวให้หมด
นายจะให้ฉันทำอะไรได้
- ทำงานของนายไง - ฉันก็ทำอยู่นี่ไง
กอร์ดอน ได้รับโทรศัพท์จากเสมียนผู้พิพากษา
เกี่ยวกับราส อัล กูล
- เอ้านี่ - นี่ฉันทำงานอยู่นะ
คุณหนูบรูซ
นอนไม่หลับเหรอครับ
เอาอีกแล้วเหรอ
ผมขอพูดเกี่ยวกับการตายของเด็กคนนั้นอีกครั้ง
อย่ามาพูดว่าไม่ใช่ความผิดผม
มันเป็นความผิดของผม
- อเล็กซ์ตายเพราะผมลังเล - คุณอาจลังเล
แต่นั่นไม่ได้ทำให้คุณเป็นฆาตกรที่ฆ่าเขา จริงมั้ย
ราส์ฆ่าเด็กที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่คนนั้น และเขาจะต้องชดใช้
คุณคิดจริงๆ เหรอว่า การขังเขาไว้ที่แบล็กเกตจะหยุดเขาได้
เขายังต้องการมีดเล่มนี้
หยุดพูดเรื่องมีดบ้านี่สักทีได้มั้ยครับ
ผมจะได้เอาอาหารเช้ามาให้คุณ
ผมคิดว่าผมเจอบางอย่าง ในสมุดจดของ ดร. วินทรอป
มีคำอธิบายสลักอยู่บนด้าม ที่ดร. วินทรอปแปลรหัสออกมาได้
บอกว่ามีดเล่มนี้มีไว้สำหรับผู้ที่เคยได้อาบน้ำอมฤต
งั้น ถ้านั่นไม่ใช่ผม คงเป็นราสนั่นแหละ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า มันมีไว้ให้เขาใช้เสมอไป
บางทีอาจเพื่อใช้สู้กับเขาก็ได้
- เข้าใจแล้ว - ไม่
เห็นกันชัดๆ ว่าคุณไม่เข้าใจ
สิ่งที่คุณกำลังบอกคือ มีดเล่มนี้เท่านั้น
เป็นเพียงสิ่งเดียวที่สามารถฆ่าเขาได้
ถ้าราส อัล กูลเชื่อว่ามีดเล่มนี้จะฆ่าเขา
นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงอยากได้มันนัก
เพื่อที่เขาจะได้ทำลายมัน
ก่อนจะมีคนทำตามคำพยากรณ์
คุณหนูบรูซ ผมรู้ว่าคุณรู้สึกแย่เรื่องอเล็กซ์ เราทุกคนรู้สึกแย่เช่นกัน
แต่ ณ จุดนี้ คุณต้องระลึกถึงคำปฏิญาณของคุณ
ผมจะไม่ฆ่า
"ผมจะไม่ฆ่า"
การฆ่าคน ไม่ว่าจะชอบธรรมเพียงใด
จะนำคุณไปสู่เส้นทางมืดมิด เกินกว่าที่คุณจะจินตนาการ
ผมรู้ ผมเคยไปมาแล้ว
- คุณเข้าใจผมมั้ย คุณหนูบรูซ - ผมเข้าใจ
ดีครับ
เตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน
เร็วเข้า
เขายังเด็ก และน่ารักเสมอ
เขายังเด็กอยู่เลย และทำตัวน่ารักด้วย
เป็นอาชญากรรมที่อุกอาจ
ที่กระทำต่อเด็กที่ไร้เดียงสาเช่นนี้
และปู่ของเขา ถูกฆาตกรรม ก่อนหน้าเพียงวันเดียว
ขอตัวสักครู่ครับ คุณหนูบรูซ
การคุ้มครองทางการทูต
คุณล้อเล่นใช่มั้ย
สถานทูตนานดา พาร์บาต ยื่นเอกสารเพื่อให้ส่งตัวเขากลับ
- น่าจะภายในอาทิตย์นี้ - ไอ้ปิศาจร้ายนั่นฆ่าเด็กไปทั้งคน
ผมรู้ ผมอยู่ในเหตุการณ์
ฟังนะ
ผมเอามาบอกคุณตามมารยาท
แต่ข่าวนี้จะแพร่ออกไป
และพอเป็นแบบนั้น ผมต้องการให้คุณดูบรูซให้ดี
ผมเป็นห่วงเขา
แล้วคุณมาโทษผมเนี่ยนะ
คุณเป็นผู้ปกครองเขาไม่ใช่เหรอ
คุณมีหน้าที่ต้องปกป้องเขา
แต่คุณกลับเอาเขาไปเสี่ยงอันตราย
อ๋อ เข้าใจแล้ว คุณคงเจ็บใจสินะ
ที่คุณไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง คุณนักสืบ
ซึ่งก็คือการจับราส อัล กูลขังไว้หลังลูกกรง
ปิดเรื่องนี้จากบรููซให้นานที่สุดก็แล้วกัน
เรื่องนั้นเราเห็นตรงกัน คุณนักสืบ
เขาเจอเรื่องร้ายๆ มามากพอแล้ว
[ก็อตแธม]
ขอบใจที่มา บาร์บาร่า
เป็นห้องขังที่เจ๋งดีนะ
แล้วเราจะเอาไงดี
แบบนี้ดีมั้ย
แค่บอกมาคำเดียว เราจะกลับบ้าน ไปดื่มไวน์คิอานติตอนมื้อค่ำ
ฉันคิดว่าขอปฏิเสธดีกว่า
งั้นเรียกฉันมานี่ทำไม
เพื่อบอกลา
ตอนที่ฉันชุบชีวิตเธอขึ้นมา
ฉันขอให้เธอเป็นหูเป็นตาในก็อตแธมให้ฉัน
- แต่เธอกลับเป็นมากกว่านั้น - หยุดพูดได้แล้ว
แล้วทุกอย่างที่คุณสัญญากับฉันไว้ล่ะ
ทำตามที่คุณสั่ง แล้วคุณจะให้ของขวัญ ล้ำค่าเกินจินตนาการ
เมื่อกี้มันอะไรกัน
เดี๋ยวก็รู้
ลาก่อน บาร์บาร่า
เกิดวันจันทร์
รับเชื่อวันอังคาร
แต่งงานวันพุธ
พระแม่มารีทรงโปรด
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
ตัวขาวเหมือนไข่ปอกเปลือกเลย
เย็นไว้
เราไม่ทำอะไรนายหรอก
กางเกงในไปไหนเหรอ พี่เบิ้ม
ใจเย็นๆ
ไม่นะ
เราจะจัดการแก ไอ้ตัวประหลาด
แกเป็นใคร
โซโลมอน กรันดี้
เกิด...
วันจันทร์
การผ่อนผันเรื่องใบอนุญาตในจีซีพีดียังสูงอยู่
โครงการประสบผลสำเร็จอย่างเต็มที่
ตัวเลขล่ะ คุณเพนน์
ตามที่ผมคำนวณได้
ร้อยละ 86 ของอาชญากรรมถูกรวมไว้ใน กฎแพ็กซ์ เพนกวินา
ซึ่งแปลว่า อาชญากรรมร้อยละ 14 เกิดขึ้น นอกระบบออกใบอนุญาตของผม
ตัวเลขดูดีมาก คุณคอบเบิ้ลพอต
ไปตามไฟร์เออร์ฟลายมา
ฉันจะเชือดไก่ให้ลิงดู
มันก็คงได้ผล
แต่ถ้าการเผาพวกโง่ไม่กี่คน ทำให้ทุกอย่างสงบได้
แบบนี้ใครๆ ก็ปกครองก็อตแธมได้
ขอบคุณสำหรับความเห็น คุณฟัลโคน
แต่ฉันจำไม่ได้ว่าเรียกเธอมา
ฉันมาเพื่อถามว่าคุณมีนัดไปกินกลางวันพรุ่งนี้มั้ย
นี่เป็นคำเชิญเหรอ
หลังจากฉันฆ่าพวกที่ภักดีกับพ่อเธอจนหมดเนี่ยนะ
บางทีเธออาจประเมิน ความน่าอยู่ด้วยของตัวเองสูงไป
ออสวอลด์
คุณอาจคิดว่าคุณมีทุกอย่าง
แต่มีสิ่งหนึ่งที่คุณไม่มี...
คือนามสกุลฟัลโคน
ชื่อที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่เบื้องหลังอาชญากรรม ทุกอย่างในก็อตแธม
ทั้งหมด 100 เปอร์เซ็นต์
เธอแค่จะมาหาเรื่องใช่มั้ย
ฉันขอเสนอให้เราทานกลางวันกัน ในสถานที่สาธารณะ
การทำอย่างนั้น คุณจะทำให้ก็อตแธมเห็นว่า...
คุณได้รับการสนับสนุนจากตระกูลฟัลโคน
และนั่นคงเพียงพอ...
ที่จะทำให้พวกอาชญากรนอกคอกพวกนั้น
รีบแจ้นกลับมาอยู่ใต้ใบบุญของคุณ
คุณเพนน์ รายการที่ต้องทำข้อสี่ของผม
ฆ่าโซเฟีย ฟัลโคน
ช่วยเติมเครื่องหมายคำถามไว้ให้หน่อย
งั้นเอาเป็นพรุ่งนี้นะ
ให้ตายสิ! พวกนายมียาเม็ดสำหรับทุกอย่าง!
นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย
นายต้องมีอะไรให้ฉันบ้างสิ
ไม่รู้สิ ยาเม็ดเพื่อแก้ผลกระทบ จากการโดนแช่แข็งสมอง
นั่นจำเพาะเจาะจงไปมั้ง
ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้โง่ในเสื้อกาวน์มาดูถูก
นายไม่ใช่หมอด้วยซ้ำ
โอเค ใจเย็นก่อน...
ลองบอกอาการมาสิ
คิดอะไรไม่ออก
สมรรถภาพในการคิดล่วงหน้าสิบขั้นตอนลดลง
ไม่สามารถไขปริศนา
ให้ตายสิ
ฉันต้องพัฒนาการทำงานของสมอง
ฉันอาจกินยาหรือวิตามิน
ฉันอาจลองใช้แพทย์ทางเลือกด้วยซ้ำ
ผมไม่อยากให้คุณหวังอะไรมาก แต่มันมีบางอย่าง...
อะไร บอกมาสิ
ยาที่อยู่ในขั้นทดลอง
พวกเขามันอ้างว่า มันช่วยเสริมสมรรถภาพสมอง
- นั่นแหละ! มันอยู่ไหน - ลิ้นชักยาทดลองฟรี
- มันชื่อยาอะไร - ยา "โล่คนหงอก"
เม็ดสีฟ้า ทรงเหมือนเพชร
โล่คนหงอก โล่คนหงอก ฉันหาไม่เจอ
ลองด้านหลังของลิ้นชัก
ฉันหาไม่เจอ
เจอแล้ว
ปืนปลอมเนี่ยนะ พูดเป็นเล่น
เดี๋ยวๆ
ฉันแค่อยากรู้
มันได้ผลจริงมั้ย
ไม่ได้หรอก ไอ้โง่ นั่นมันน้ำตาลอัดเม็ด
และฉันจะไปแจ้งตำรวจ
หนึ่ง สอง สาม
บุทช์
นายรู้จักกรันดี้เหรอ
บุทช์
ฉันไม่เคยมีเรื่องกับนายนะ
บาร์บาร่า คีนต่างหากที่เป็นตัวปัญหา
นายกับทาบิธาเป็นผู้บริสุทธิ์
โอ้โห นี่นายไม่ได้ออกแดดเลยเหรอ ฟังนะ...
หมอนี่พูดมากจัง
- คอลลินส์ จัดการนี่ที - ครับ
กอร์ดอน
กอร์ดอน!
- บรูซหายตัวไป - อะไรนะ
- คุณต้องพาผมไปที่แบล็กเกต - คุณพูดเรื่องอะไร
ตอนที่เรากลับมาจากงานศพ เขาบอกว่าจะเข้านอนเลย
แต่เขาคงแอบหนีไประหว่างนั้น
ที่ผมเป็นห่วงคือเขาเอามีดไปด้วย
และเขาจะพยายามฆ่าราส อัล กูล
- คุณพูดจริงเหรอ - ใช่ เขาทำแบบนั้นแน่
เราต้องไปที่แบล็กเกตเดี๋ยวนี้
แล้วคุยค่อยมาสอนผม เรื่องวิธีเลี้ยงเด็ก ตกลงมั้ย
- ผมทำแน่ - ฟังผมนะ
เด็กคนนั้นกำลังจะทำบางอย่างที่...
จะทำให้ทุกอย่างไม่มีวันเหมือนเดิม
เขาต้องการให้เราช่วย
เข้าใจแล้ว
ไปกันเถอะ
มาได้ซะที กะฉันจบไปตั้งห้านาทีแล้ว
มาเถอะ
[ฝ่ายรักษาความปลอดภัย]
เจ้าเด็กน้อย...
ผู้โง่เขลา...
และอ่อนแอ
จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังไม่พร้อม
ผมชื่อบรูซ เวย์น หยุดเขาสิ!
หยุดเขา
นายท่านอัล กุล
พาเขาไปข้างล่าง
พวกคุณจะทำอะไร
เรารู้เรื่องจากคุณแล้ว แต่...
ผมเช็กชื่อคนมาเยี่ยมแล้ว บรูซ เวย์นไม่ได้มาที่นี่
ด้วยความเคารพ แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาแบบทั่วไป
ยังไงเขาก็เป็นเศรษฐีพันล้าน
ผมคิดว่าสิ่งที่คุณเพนนีเวิร์ธพยายามจะบอก...
ก็คือบรูซ เวย์น น่าจะจ้างให้คนพาเขาเข้ามามากกว่า
ไม่ได้ว่ากันนะ
เราแค่อยากดูรอบๆ
ได้เลย
เชิญตามสบาย
แต่คุณคงมาเสียเที่ยว
และเราต้องยึดอาวุธคุณไว้ด้วย
ตามระเบียบการ
ได้เลย
- เสร็จรึยัง - มีแค่นั้นแหละ
นอกจากว่าคุณจะอยากตรวจกางเกงในผมด้วย
เชิญทางนี้
"กางเกงใน" เหรอ
พวกเขามาแล้ว
น้ำตาลอัดเม็ด ไอ้บ้าเอ๊ย
ฝันร้ายชะมัดเลย
ตายแล้ว นายมีตัวตนจริงๆ
นายรู้จัก...
กรันดี้ใช่มั้ย
อะไรนะ ไม่ๆ
กรันดี้ไหน
โซโลมอน กรันดี้
เกิดวันจันทร์
มือนาย...
ขอโทษนะ
เกิดอะไรขึ้นกับนาย
กรันดี้ไม่รู้
โอเค ขอถามอะไรหน่อย
นายจำไม่ได้...
ว่าตัวเองเป็นใคร และมาที่นี่ได้ยังไงใช่มั้ย
เสียใจด้วยนะ
กรันดี้
ฉันไม่รู้จักนาย
ขอให้โชคดี
หวังว่าผิวนายจะรักษาหายนะ ไว้เจอกัน
นายรู้จักกรันดี้
นายช่วยกรันดี้
เป็นเพื่อน...
ของกรันดี้
ฉันพยายามพูดดีๆ กับนายแล้วนะ
แต่ฉันช่วยนายไม่ได้
ทำไมล่ะ
ฉันช่วยไม่ได้จริงๆ เข้าใจมั้ย
- ทำไมล่ะ... - เพราะว่า...
- ทำไม - เพราะฉันยังช่วยตัวเองไม่ได้เลย
นายไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันเคยฉลาด
เป็นอัจฉริยะ
แต่มันจบแล้ว
แค่ปล้นร้านขายยายังไม่รอดเลย
นายอยากให้ฉันช่วยนายเนี่ยนะ
ฉันช่วยไม่ได้
[ฮ็อตด็อก]
ฉันก็หิวอยู่หน่อยๆ เหมือนกัน
เราปิดร้านแล้ว
ยาโนช
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอคุณคือ ที่งานวันเกิดครบสิบขวบของฉัน
คุณซื้อต่างหูทับทิมให้ฉัน
บอกว่ามันเป็นของขวัญที่เหมาะ
สำหรับลูกสาวของราชาแห่งก็อตแธม
โซเฟีย ฟัลโคน
ผมได้ยินว่าคุณกลับมาก็อตแธม
มีอะไรให้ผมรับใช้
ฉันสงสัยว่าคุณเป็นยังไงบ้าง ภายใต้การปกครองของเพนกวิน
ตระกูลซาโบค่อนข้างพอใจกับระบบใบอนุญาต ของออสวอลด์ คอบเบิ้ลพอต
และถึงเราจะไม่พอใจ...
เราก็ฉลาดพอที่จะไม่พูดอะไร
ดีมาก
เพราะฉันเชิญเขามาทานกลางวันที่ร้านของคุณ
และฉันอยากให้เป็นมื้อกลางวันที่เขาลืมไม่ลง
บรูซ
ผมอยู่ที่ไหน
ชั้นใต้ดินของเรือนจำแบล็กเกต
อัลเฟรด เพนนีเวิร์ธกับจิม กอร์ดอน...
อยู่ที่ชั้นบน
อยู่กับคนที่พวกเขาไม่รู้ว่าเป็นคนของฉัน
ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ยังจะเล่นบทอัศวินขี่ม้าขาวอยู่อีกเหรอ บรูซ
คุณเปลี่ยนตัวยามก่อนที่ผมจะมาถึง
ฉันแน่ใจว่าเพื่อนๆ ของเธอป้องกันตัวเองได้
คุณสมัครเข้ารับการคุ้มครองทางการทูต เพราะรู้ว่าผมจะได้ข่าว
และมาหาคุณ
ฉันต้องการมีด
แต่ไม่ใช่ด้วยเหตุผลที่เธอคิด
เวลาผ่านมานานเหลือเกิน ตั้งแต่วันที่ฉันได้ถือกริชเล่มนี้ครั้งแรก
ฉันได้รับมันมาหลังจากอาบน้ำอมฤตในบ่อลาซารัส
แช่อยู่ในน้ำ
ถูกจองจำ...
อยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย
ฉันเห็นเธอในนิมิต
ทายาทของฉัน
คุณเสียสติไปแล้ว
ผมไม่ใช่ทายาทของคุณ ผมไม่เข้าใจสิ่งที่คุณพูดด้วยซ้ำ
มันหมายความว่าเธอเป็นคนเดียว ที่สามารถหยุดความทรมานของฉันได้
ได้โปรด
คุณอยากให้ผมฆ่าคุณเหรอ
ปล่อยฉันให้เป็นอิสระ
ขอบใจสำหรับของว่างนะ พี่เบิ้ม
วันนี้ฉันอารมณ์พลุ่งพล่านไปหน่อย
ฉันต้องไปแล้ว
ไม่
ไม่เอาน่า ปล่อยฉันนะ
นายต้อง...
ฉันบอกนายแล้ว ฉันฉายเดี่ยวจะดีกว่า
ปล่อยฉันได้แล้ว
ปล่อยฉัน
เฮ้ย ไอ้ตัวประหลาด
นึกแล้วว่าเราต้องหาแกเจอ
ดูเหมือนแกจะมีเพื่อนนะเนี่ย
ฉันขอยืนยันว่าเราไม่ได้เป็นเพื่อนกัน
จัดการให้หมดทั้งสองคนเลย
ไม่นะ ไม่
กรันดี้
ร้อน ร้อน...
เพื่อนกรันดี้ ช่วยด้วย
อย่าไป ช่วยด้วย
ช่วยด้วย ร้อน มันร้อน
ร้อน!
เพื่อนกรันดี้ไม่โง่
เพื่อนกรันดี้...
ฉลาด
อ๋อใช่
ใช่ นายพูดถูก
น้ำชนะไฟ
ฉลาดสุดๆ
เอาแล้วไง
หายใจไม่ออกแล้ว
ออสวอลด์
- พวกเขาบอกว่าโต๊ะนี้ดีที่สุดในร้าน - เลือกร้านได้น่าสนใจ
มันไม่ได้ดูสนิทสนมเกินไปใช่มั้ย
จุดประสงค์คือให้คนรู้ว่าตระกูลฟัลโคนสนับสนุนฉัน
อย่ากังวลไป เดี๋ยวคนเอาไปพูดกันเอง
ฉันเลือกที่นี่...
เพราะได้ยินมาว่าแม่คุณเป็นชาวฮังการี
คิดว่าคุณคงอยากได้รสชาติจากบ้านเกิด
ฉันรับรองได้ ออสวอลด์ ฉันไม่ได้มานี่เพื่อวางยาคุณ
ก็อาจจะ
ดูท่าพ่อครัวจะใส่พริกเยอะไปหน่อยนะ
แล้วอาหารอร่อยมั้ย
ก็พอใช้ได้
ฉันอิ่มแล้ว
ขอบคุณมากที่มาพบฉันนะ คุณฟัลโคน
และขอบคุณครอบครัวเธอที่สนับสนุนฉันด้วย
คุณยังไปไม่ได้จนกว่าจะได้ลองกูลาช
ถ้าเป็นอย่างไก่ใส่พริกนั่น ผมขอผ่านดีกว่า
เป็นเมนูพิเศษของร้าน
แม่ผมเคยทำกูลาช
เอาสูตรมาจากบูดาเปสต์
สืบทอดกันมาในครอบครัวเธอกว่า 300 ปี
ผมว่าจานนี้คงไม่อร่อยเท่า...
- ผมไปก่อนดีกว่า - ออสวอลด์
ออสวอลด์
ฉันใช้เวลาตั้งนานกว่าจะหาสูตรของแม่เขาเจอ
คุณทำตามนั้นเป๊ะๆ รึเปล่า
ฉันทำตามทุกขั้นตอน
พ่อหนุ่มตัวจิ๋วนั่นไม่ชอบเหรอ
บอกตามตรงว่าฉันก็ไม่รู้
คุณทำงานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
ประมาณสองปีครับ
ผมเคยมาอยู่ที่แบล็กเกตอยู่ช่วงหนึ่ง
- เราคงไม่ได้เจอกันเลย - เหรอ
- คุณเป็นยามเหรอ - เป็นนักโทษ
อ๋อ ใช่
ได้ยินมาเหมือนกัน
มีเหตุผลอะไรมั้ย ที่คุณไม่พาเราผ่านส่วนความปลอดภัยสูงสุด
เวลานี้นักโทษจะอยู่ที่สนาม
ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะ หลังจากที่คุณออกไป
แม็คคลอสกี้งั้นเหรอ
ตลกดีนะ
ผมบังเอิญรู้จักเจ แม็คคลอสกี้อีกคนที่ทำงานที่นี่
ลูกพี่ลูกน้องผมเอง
บางครั้งก็ทำคนอื่นสับสน
เอาล่ะ
ไปกันเถอะ เชิญทางนี้
ผมต้องบอกเลยนะ ผมชอบที่พวกคุณตกแต่งสถานที่ใหม่
แต่ว่าผมมีเรื่องสงสัยอยู่อย่างนึง
ว่าไง
ยามตัวจริงอยู่ไหน
บรูซ เวย์นอยู่ไหน
- ราส อัล กูลมีแผนสำหรับเด็กคนนั้น - เขาอยู่ไหน
นายหาเขาไม่เจอหรอก
นายประเมินความสามารถของฉันต่ำไป
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าบรูซอยู่ที่นี่
เราเดินหาทั่วแล้ว เขาจะไปอยู่ไหนได้
ยังเหลือที่สนาม
ที่หอตรวจการ แต่นั่นก็โจ่งแจ้งเกินไป
มีชั้นใต้ดิน
- ต้องเข้าทางลิฟต์ขนของ - ไปทางไหน
ให้ตายสิ
ฉันสั่งไว้แล้วใช่มั้ยว่าห้ามพาใครเข้ามา
คุณฟัลโคนมาที่นี่เพื่อพบคุณครับ
ฉันขอโทษ ออสวอลด์
- ฉันไม่แน่ใจว่าทำไมคุณถึงโกรธ แต่... - พอได้แล้ว
คิดว่าฉันจะเชื่อว่า ทุกอย่างนี่เป็นเรื่องบังเอิญงั้นเหรอ
กูลาชนั่นรสชาติเหมือนที่แม่ฉันเคยทำไม่มีผิด
คุณจะมาโทษฉัน เรื่องที่ร้านทำได้เหมือนเป๊ะไม่ได้นะ
เธอกำลังเอาอกเอาใจฉัน
เธอทำเพื่ออะไร
มันยากนักเหรอที่จะเชื่อว่า...
มีใครบางคนอยากทำอะไรดีๆ ให้คุณ
มีคนคนเดียวในชีวิตฉัน...
ที่เคยทำอะไรให้ฉันโดยไม่หวังอะไรตอบแทน
และนั่นคือแม่ของฉัน
งั้นฉันอิจฉาคุณ
พ่อฉันไม่เคยช่วยใครนอกจากจะได้ผลตอบแทน
และท้ายที่สุด มันทำให้ทุกคนที่รักเขาหนีหาย
ไปซะ
แล้วฉันจะค่อยตัดสินใจว่าจะทำยังไงกับเธอ
- ออสวอลด์ ฉันแค่ต้องการช่วยคุณ - ช่วยงั้นเหรอ
งั้นช่วยไปให้พ้นที
เท้าคุณ
แค่อากาศเปลี่ยน
เธอจะทำอะไร
- หยุดนะ - ไม่เป็นไร
ฉันไม่ตัดสินคุณหรอก
ตอนฉันเป็นเด็ก ฉันเคยข้อเท้าหัก ตอนเล่นกับญาติ
ฉันทรมานมาก
ร้องไห้เพราะความเจ็บปวด
พ่อบอกให้ฉันเอาน้ำแข็งประคบ
เข้มแข็งไว้ หยุดร้องไห้
แต่แม่พาฉันไปโรงพยาบาล
ระหว่างทาง เธอบอกฉันว่า ความเย็นจะทำให้เจ็บมากกว่าเดิม
สิ่งที่ต้องใช้คือความอบอุ่น
แม่ฉัน
มักจะร้องเพลงให้ฟัง
เรื่องนี้อาจจะเข้าใจยากสำหรับเธอ...
แต่ฉันอยู่บนโลกนี้มาหลายศตวรรษ...
เพื่อรอคอยเธอ บรูซ
มีแค่เธอเท่านั้นที่จะฆ่าฉันได้
และต้องฆ่าด้วยกริชนั่นเท่านั้น
มันคือคำสาปของฉัน
นั่นคือความหมายในนิมิตของฉัน
ผมไม่เชื่อ
เชื่อฉันสิ
คุณแค่กำลังปั่นหัวผม เหมือนที่คุณเคยทำ
ดูสิ
ดูให้ดี
ร่างที่แท้จริงของฉัน
ทุกช่วงขณะของชีวิตฉันมีแต่ความทุกข์ทรมาน
หยุดความทรมานของฉันเถอะ
ไม่ว่าคุณจะถูกสาปให้เป็นอะไร...
มันก็สาสมแล้วกับสิ่งที่คุณทำ
เธอโกรธ บรูซ ฉันเข้าใจ
แต่หากเธอไม่ฆ่าฉันด้วยมีดนั่น
เธอจะไม่มีวันเป็นอิสระ
ไม่
ผมจะไม่ทำ
ถ้างั้นฉันจะบอกเธอว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง...
ถ้าเธอไม่ฆ่าฉัน
ฉันจะหายตัวไป
และปล่อยให้เธอมีชีวิต
เธอจะเดินตามทางแห่งแสงสว่าง
เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ได้กลายเป็นสามี
กลายเป็นพ่อคน
จนถึงวันที่เธออาจจะลืมไปว่า...
ฉันเคยมีตัวตน
เมื่อถึงวันนั้น ฉันจะกลับมา...
และฉันจะฆ่าทุกคนที่เธอรัก
เหมือนที่เธอได้เห็นพ่อแม่ตาย
เหมือนที่เธอเห็นฉันเชือดคอเพื่อนของเธอ
ฉันจะฆ่าภรรยาและลูกของเธอต่อหน้าเธอ...
และเธอจะทำอะไรไม่ได้เลย
ตายซะ
นี่แหละ
คุณจะจับผมรึเปล่า
ข้อหาอะไรล่ะ
ฆาตกรรม
ฉันไม่รู้ว่าฉันเห็นอะไรในนั้น
แต่เท่าที่ฉันรู้...
คนของราส อัล กูล บุกเข้ามาในแบล็กเกต และเขาหนีไปได้
ผมทรยศต่อตัวเองและความทรงจำของพ่อแม่
ผมคร่าชีวิต
ผมทำสิ่งที่ราสบอกว่าผมจะทำ
แค่เพราะเธอรู้ว่าเธอสามารถทำอะไรได้...
ไม่ได้แปลว่าเธอจะต้องทำมันอีก
บรูซ เธอกับฉันรู้จักกันมานานมาก
ตั้งแต่คืนที่พ่อแม่เธอถูกฆาตกรรม
ตอนนี้เธออาจไม่รู้สึกว่าเป็นเด็กคนนั้นแล้ว
แต่ฉันรู้ว่าเธอเป็น
คนที่เชื่อมั่นในการทำดี
และต่อสู้เพื่อความถูกต้อง
คนที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องคนที่เขารัก
สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้เปลี่ยนเรื่องนั้นไม่ได้
ทำอะไรอยู่เหรอ
คุณบอกเอง
มันจบแล้ว
ไม่หรอกครับ
- ผมปล่อยให้คุณทำอย่างนั้นไม่ได้ คุณหนูบรูซ - อัลเฟรด
ฟังนะ เราเริ่มเป็นผู้พิทักษ์นอกกฎหมาย เพื่อเตรียมตัวรับมือกับราส ถูกต้องมั้ย
แต่ตอนนี้เรื่องมันใหญ่โตกว่านั้น
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว ตอนนั้นผมคิดผิดและคุณคิดถูก
คุณสามารถสร้างความแตกต่างได้
ผมไม่ใช่ฮีโร่ที่ก็อตแธมต้องการ
ผมรู้ในทันทีที่ผมฆ่าราส อัล กูล
ผมเลือกทำตามด้านมืด
ใช่ คุณเลือกแบบนั้น
และมันจะเป็นการเดินทาง ที่ยากลำบากและยาวนานกว่าจะกลับมา
แต่ผมเชื่อในตัวคุณ คุณหนูบรูซ ผมเชื่อตลอดมา
และจะเชื่อตลอดไป
และผมเข้าใจว่าตอนนี้คุณรู้สึกไม่คู่ควร
แต่เมื่อคุณรู้สึก...
สิ่งนี้...
สิ่งนี้จะรอคุณอยู่
เช่นเดียวกันกับผม
พวกที่จะทำร้ายเรา...
ไม่มีเงินสักแดง
เราต้องการแผนใหม่
อะไร
ความจริง
เพื่อนกรันดี้...
รู้จัก...
กรันดี้มั้ย
นายสมควรได้รู้
นายกับฉัน...
พวกเราเคยเป็นเพื่อนรักกัน
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับนาย
และฉันจำนายไม่ได้
แต่ที่สำคัญคือ ด้วยพละกำลังของนาย...
เราจะทำเงินได้
และด้วยเงินนั่น เราจะทำให้ฉันกลับมาฉลาดอีกครั้ง
แล้วเราค่อยมาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาย
แค่เชื่อใจฉันก็พอ โอเคมั้ย
กรันดี้ มาเร็วสิ
ใช่ เอาเลย!
สู้หน่อยสิวะ ไอ้ยักษ์ สู้หน่อย
นี่มันอะไรกัน นั่งถักไหมพรมอยู่เหรอ
ขอเห็นเลือดหน่อย!
หวัดดี ผมกำลังหาคนที่คุมที่นี่
นายกำลังมองเธออยู่
ต้องการอะไร ไอ้แห้ง
ถ้ามีทางทำเงิน เราอยากลองเสี่ยงดวงดู
แล้วนายเป็นใคร
ผม...เฮ้ย!
ผมเป็นผู้จัดการของชายหนุ่มผู้นี้
เชื่อผมสิ เขาโหดมาก
แหม...
มีกระดูกมาให้บดเพิ่ม
เราจะทำแผลให้นายก่อน แล้วค่อยคุยกัน
นี่...
ไปตามหมอมา
เอาล่ะ หนึ่ง สอง สาม
นี่ หมอ!
เชอร์รี่อยากให้คุณไปดูไอ้หน้าใหม่หน่อย
เดี๋ยวฉันออกไป
บทบรรยายโดยวอร์เนอร์ บราเธอร์ส สตูดิโอ